ตอนที่ 22 เรื่อง “เล็ก ๆ” อย่างจับชู้ (1)

ฉู่เหมียวเหมียวอุ้มลูกชายหลิ่วเนี่ยนตง นั่งรับลมเย็นอยู่ใต้ต้นไหวเก่าในลานบ้าน เจ้าตัวเล็กกินนมอิ่มแล้วหลับสนิท ปากน้อย ๆ ขยับดูดไม่หยุด ไม่รู้ว่ากำลังฝันถึงของอร่อยอะไรอยู่

เธอหรี่ตามองก้อนเมฆบนท้องฟ้า แต่ในหัวกลับกำลังคำนวณวันเวลา

ชาติก่อนเธอโง่เอง ดันเชื่อคำโกหกของหลิ่วซวี่จริง ๆ คิดว่าโจวเสี่ยวเจวียนเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา

แต่ชาตินี้น่ะหรือ

หึหึ

มุมปากของฉู่เหมียวเหมียวกระตุกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา

ตอนนี้เธอยังไม่คิดจะหย่า หย่าก็เท่ากับช่วยให้ชายหญิงชั่วคู่นั้นได้ครองคู่อยู่ร่วมกันไม่ใช่หรือ เธอจะทำให้พวกเขาเสื่อมเสียชื่อเสียงจนป่นปี้ ให้ทั้งชีวิตนี้ไม่มีวันเชิดหน้าชูตาได้อีก

พอคิดถึงตรงนี้ ฉู่เหมียวเหมียวก็อดนึกถึงเหตุการณ์ในวันที่สองหลังจากเธอเกิดใหม่ไม่ได้ ตอนที่ขึ้นเขาไปสำรวจสถานที่

วันนั้นเธออ้างว่าจะไปขุดผักป่า แล้วขึ้นไปหลังเขาคนเดียว

ที่นั่นไม่ถือว่าลับตาคนมากนัก แต่ในหมู่บ้านมีตำนานเล่าลือว่าบริเวณนั้นมีผีสิง ที่จริงเป็นแผนหลอกคนของหลิ่วซวี่ไอ้ผู้ชายสารเลวนั่น