ตอนที่ 18 นิสัยใช้จ่ายมือเติบและชอบโอ้อวด

บ้านหัวหน้ากองการผลิตอยู่ไม่ไกลจากที่พักเยาวชนปัญญาชน เดินประมาณสิบนาทีก็ถึงแล้ว ลานบ้านเล็กเป็นระเบียบเรียบร้อย เป็นลานบ้านเกษตรกรมาตรฐาน ภายในลานปลูกต้นทับทิมเอาไว้หนึ่งต้น บนกิ่งมีผลสีเขียวอ่อนแขวนอยู่หลายลูก แม่ไก่หลายตัวกำลังคุ้ยดินอยู่ตรงโคนกำแพง พอเห็นคนเดินเข้ามาก็ส่งเสียงกุ๊ก ๆ แล้วแยกย้ายกันไป

ป้าฮุ่ยหลานกำลังนั่งเด็ดผักอยู่ในลานบ้าน ข้างมือมีกะละมังใบใหญ่ใส่ยอดมันเทศกองอยู่ นิ้วมือของเธอคล่องแคล่วมาก บีบแล้วดึงเพียงครั้งเดียว เส้นแก่ ๆ ก็ถูกฉีกออกมา พอได้ยินเสียงฝีเท้า เธอเงยหน้าขึ้นเห็นหญิงสาวแปลกหน้าสองคนเดินเข้ามา จึงเรียกลูกสะใภ้ให้นำผักไปล้าง ส่วนตัวเองก็เดินออกมาต้อนรับ

“พวกเธอสองคนหน้าไม่คุ้น เป็นเยาวชนปัญญาชนที่เพิ่งมาใหม่ใช่ไหม?”

“สวัสดีป้าฮุ่ยหลาน ฉันจ้าวเสี่ยวหลาน ส่วนนี่หลินจือเซี่ย”

หลินจือเซี่ยยิ้มหวาน น้ำเสียงราวกับเคลือบน้ำผึ้ง “พวกเราสองคนเช่าหอพักเดี่ยวของที่พักเยาวชนปัญญาชน ในห้องไม่มีอะไรเลย เลยอยากจัดซื้อข้าวของเครื่องใช้สักหน่อย เยาวชนปัญญาชนหม่าบอกว่าป้าเป็นคนดี คอยดูแลพวกเยาวชนปัญญาชนอย่างพวกเรามาก ขอให้ป้าช่วยต้องไม่ผิดแน่ พวกเราเลยหน้าด้านมารบกวนป้า”

พอป้าฮุ่ยหลานได้ยินคำว่า “จัดซื้อข้าวของเครื่องใช้” รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งเป็นกันเองมากขึ้น เธอมองสำรวจทั้งสองคนตั้งแต่หัวจดเท้า การแต่งกายของพวกเธอไม่เลวเลย แถมยังพูดจาสุภาพ มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนที่มีเงินเหลืออยู่ในมือ

“พวกเธอสองคนอยากได้อะไร?”