ตอนที่ 186 มู่หรงเจารอคลอด เซียวเหยี่ยนอยู่เคียงข้าง

ครรภ์ของมู่หรงเจาใหญ่โตจนถึงขีดสุดแล้ว

ยามลุกขึ้นไม่อาจมองเห็นปลายเท้าของตนเอง ยามค่ำคืนพลิกกายล้วนต้องพึ่งพาซู่เยวี่ยคอยช่วยเหลือ เดินเพียงไม่กี่ก้าวก็หอบเหนื่อยจนแน่นหน้าอก ไร้เรี่ยวแรงไปทั้งร่าง หมอหลวงตรวจชีพจรซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกว่าทารกแข็งแรงดี ตำแหน่งทารกก็ถูกต้อง มีความมั่นใจยิ่งว่าจะคลอดได้อย่างราบรื่น เพียงแต่นางตรากตรำเกินไปในช่วงหลายเดือนนี้ โลหิตปราณพร่องไปอย่างรุนแรง หลังคลอดต้องบำรุงดูแลให้ดี มิฉะนั้นหากเกิดโรคเรื้อรัง เกรงว่าจะยากฟื้นคืน

เซียวเหยี่ยนฟังรายงานของหมอหลวงจบ สีหน้าพลันเคร่งขรึมจนน่ากลัว บรรยากาศรอบกายกดดันจนชวนให้ใจสั่น

“เราไม่สน” น้ำเสียงของเขามิได้ดัง ทว่าทุกถ้อยคำหนักแน่นดั่งพันชั่ง “เราต้องการให้ฮองเฮาและผู้สืบราชสกุลแห่งราชวงศ์ปลอดภัย ขาดไปมิได้แม้แต่คนเดียว”