ตอนที่ 184 เป่ยตี๋สวามิภักดิ์ ตงเซิ่งขอสงบศึก สงครามสิ้นสุด

ม้าเร็วเร่งควบส่งรายงานชัยชนะฉบับแล้วฉบับเล่าเข้าสู่เมืองหลวงอย่างต่อเนื่อง

สิ่งที่มาถึงเป็นลำดับแรก คือหนังสือยอมจำนนของเป่ยตี๋

หูเหยียนเลี่ยมหาข่านแห่งเป่ยตี๋พ่ายแพ้ยับเยินหลบหนีไปทางทิศตะวันตก ทุ่งหญ้าไร้ผู้นำ อามู่เอ่อร์หัวหน้าคนใหม่ส่งคนนำพระราชสาส์นมามอบ ยินยอมนำเป่ยตี๋เป็นแคว้นบรรณาการชั่วกาลนาน ถวายบรรณาการทุกปี สวามิภักดิ์ทุกขวบปี ขอเพียงเปิดการค้าชายแดนอีกครา เพื่อมอบหนทางรอดแก่ราษฎรแห่งทุ่งหญ้า

เซียวเหยี่ยนประทับอยู่ในห้องทรงพระอักษร บีบหนังสือยอมจำนนแน่นและนิ่งเงียบเป็นเวลานาน

ควันสงครามแห่งชายแดนเหนือ ซากศพเกลื่อนกลาด ภาพฮั่วเจาอาบโลหิตคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเขา ผุดขึ้นมาทีละฉากในสายตา เขาแทบอยากจะสั่งถอนรากถอนโคน แต่ครั้นคำพูดมาถึงริมฝีปาก สุดท้ายกลับกลายเป็นเพียงเสียงถอนหายใจแผ่วเบา