กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในยามพลบค่ำของตำหนักฉางเล่อ อาทิตย์อัสดงกำลังค่อย ๆ ลับลา แสงอุ่นแผ่ผ่านซี่หน้าต่าง ชโลมร่างของมู่หรงเจาด้วยประกายทองนวลตานางนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ผลัดเปลี่ยนฉลองพระองค์หงส์อันหนักอึ้งออกแล้ว สวมเพียงชุดลำลองบางเบา หน้าท้องนูนสูงขึ้นมาราวกับขุนเขาน้อยอันหนักอึ้ง
ครั้นได้ยินเสียงเคลื่อนไหวที่หน้าประตู นางก็หันหน้าไปมอง สบเข้ากับสายตาของเซียวเหยี่ยน มุมปากพลันโค้งขึ้นเล็กน้อยก่อน
“ฝ่าบาท”
เซียวเหยี่ยนยืนอยู่ตรงประตู เท้าชะงักหยุด สายตาจับจ้องอยู่ที่ร่างของนาง มิได้ขยับเขยื้อนเนิ่นนาน