กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แสงตะวันยามเช้าตรู่เพิ่งจะทาบทาเหนือกำแพงเมืองหลวง ข่าวการยกทัพกลับราชสำนักก็พลันซัดกระหน่ำเข้าสู่ความอึกทึกทั่วทั้งเมืองพร้อมกับเสียงกู่ร้องก้องของผู้ส่งสาร
“ฝ่าบาทเสด็จกลับมาแล้ว! ฝ่าบาทยกทัพกลับราชสำนักแล้ว!”
ลำคอของผู้ส่งสารแหบแห้งราวมวลลมรั่วจากหีบลมแตก ทว่ายังคงตะโกนสุดกำลัง เสียงเกือกม้าย่ำสลายสายหมอกยามเช้า พุ่งทะยานผ่านเข้าประตูเมืองไปตลอดทาง เหล่าราษฎรสะดุ้งตื่นจากห้วงนิทรา ต่างพากันผลักหน้าต่างและเปิดประตูบ้าน แววตางุนงงพลันถูกแทนที่ด้วยความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งในชั่วพริบตา
บ้างจุดประทัด บ้างตีฆ้องรัวกลอง บ้างคุกเข่าโขกศีรษะ ทั่วทั้งเมืองเซ็งแซ่ด้วยเสียงผู้คน ดั่งน้ำที่เดือดพล่านจนถึงขีดสุด กระทั่งในอากาศยังอบอวลไปด้วยความสุขล้นอันร้อนระอุ