ตอนที่ 179 มู่หรงเจาอุ้มท้องจัดการราชกิจแผ่นดิน

มู่หรงเจาที่กำลังก้มหน้าก้มตาตรวจฎีกาอยู่นั้น พลันถูกเด็กน้อยในครรภ์ถีบนางเข้าให้อย่างแรงทีหนึ่ง แรงนั้นหนักหน่วงยิ่งนัก ไม่มีเสี้ยวความนุ่มนวลหยั่งเชิงดั่งเช่นวันวาน ชัดเจนว่ากำลังประท้วงที่นางนั่งนิ่งไม่ยอมขยับอยู่นาน

นางวางพู่กันชาดลงอย่างจนใจ ฝ่ามืออันอบอุ่นทาบลงบนหน้าท้องที่นูนขึ้นอย่างแผ่วเบา สัมผัสถึงการเต้นตุบอันชัดเจนในครรภ์ ลูกได้หกเดือนแล้ว แรงก็ยิ่งมายิ่งมาก มักจะหาจังหวะก่อกวนได้เหมาะเจาะเสมอ ไม่ว่ายามเช้าตรู่ ยามดึกสงัด หรือเวลาที่นางจดจ่อกับการตรวจฎีกาที่สุด จู่ ๆ ก็ถีบมาสักที ย่อมทำให้นางสะท้านในอกได้ทุกครา

“รู้แล้วล่ะ อย่าซนสิ” มู่หรงเจาเอ่ยปลอบเสียงเบา น้ำเสียงอ่อนโยนจนแทบหยดเป็นน้ำ “เสด็จแม่ตรวจฉบับนี้เสร็จก็จะพักแล้ว”

ในครรภ์ถีบมาอีกหนึ่งที คล้ายกำลังแง่งอนฉีกหน้า ว่าคราวก่อนท่านก็พูดเช่นนี้