ตอนที่ 148 ตงเซิ่งยกทัพ การรบสองแนวรบ

บ่ายวันฟ้าหม่น เมืองหลวงต้าหยินถูกหมอกอึมครึมปกคลุม ภายในห้องทรงพระอักษรเงียบสงัด เซียวเหยี่ยนกำลังก้มหน้ากรีดพู่กันตรวจฎีกา เสียงปลายพู่กันกระทบกระดาษชัดเจนเป็นพิเศษ

ทันใดนั้น ภายนอกโถงมีเสียงกีบม้าดังเร่งร้อน ตามด้วยร่างหนึ่งที่เปื้อนโคลนทั้งตัวซวนเซพุ่งเข้ามา ก้อนโคลนบนรองเท้าบูตกระเด็นเกลื่อนพื้น ใบหน้าเปื้อนฝุ่นและเหงื่อปนกัน ดูซอมซ่ออย่างยิ่ง

“ฝ่าบาท! สารด่วนแปดร้อยลี้! ตงเซิ่งยกทัพแล้ว!”

พู่กันชาดในมือเซียวเหยี่ยนชะงักกึก หยดหมึกซึมเป็นดวงเล็ก ๆ บนฎีกา เขาเงยหน้าขึ้นมองผู้ส่งสาร สายตาเย็นหนัก อากาศในโถงแข็งตัวในพริบตา บรรดาขันทีผู้รับใช้ต่างกลั้นลมหายใจจดจ่อ แม้แต่ลมหายใจก็เบาลง

“ส่งขึ้นมาถวาย”

ขันทีผู้บังคับบัญชารีบวิ่งไปรับรายงานศึก แล้วประคองส่งถึงเบื้องหน้าเซียวเหยี่ยนด้วยสองมืออย่างเคารพ เซียวเหยี่ยนฉีกซองจดหมายกวาดสายตาอ่านเพียงแวบเดียว สีหน้าไม่เปลี่ยน ทว่ามือที่กำกระดาษจดหมายกลับกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ข้อนิ้วขาวซีดเล็กน้อย