ตอนที่ 147 การค้าชายแดนพลิกผัน พบร่องรอยการเตรียมทำสงคราม

เช้าที่ชายแดนเหนือมาถึงช้า ยามเบ้าสามเค่อฟ้ายังมัวหม่น นอกรั้วการค้าชายแดนควรจะมีแถวคนต่อคิวยาวตั้งแต่เช้า

เว่ยเจาถือชามข้าวต้มร้อนใบหนึ่ง พิงกรอบประตูค่อย ๆ ซดอย่างสบาย ๆ พอเงยตาขึ้นกวาดมองรอบหนึ่ง คิ้วก็ขมวดเป็นปมในทันใด

ตามปกติเวลานี้ พ่อค้าเป่ยตี๋จูงอูฐขับรถม้า แถวคนต่อคิวได้ยาวออกไปครึ่งลี้ แต่วันนี้แถวสั้นลงกว่าครึ่ง คนบางตาเหลือไม่กี่คน น้อยกว่าวานนี้เกือบครึ่งหนึ่งเต็ม ๆ

“เปิดประตู!” ทหารเฝ้าประตูตะโกนสุดเสียง ดึงประตูรั้วออก พ่อค้าเป่ยตี๋เพียงไม่กี่คนเดินเรียงเข้าไป ความคึกคักอย่างเมื่อก่อนหายไปสิ้น

“ท่านเว่ยเจา มองอะไรอยู่หรือ” จ้าวหู่ผู้ช่วยเข้ามาใกล้ เกาหัวด้วยสีหน้างุนงง เขามองไปมองมาไม่เห็นว่ามีอะไรผิดปกติแม้แต่น้อย