กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันนี้ หนังตาของมู่หรงเจากระตุกไม่หยุดหย่อน
ตั้งแต่ลืมตาขึ้นในยามเช้า หนังตาขวาของนางก็กระตุกอย่างบ้าคลั่ง กระตุกทีหนึ่งก็ทำให้นางใจสั่นระรัว
ยามเช้าาข้ารับใช้ยกน้ำชาไปถวายที่ห้องทรงพระอักษร ปลายนิ้วพลันอ่อนแรงโดยไร้สาเหตุ น้ำชาร้อนจัดกระเด็นออกมา สองสามหยดตกลงบนฉลองพระองค์มังกรสีเหลืองสดของเซียวเหยี่ยน แผ่เป็นรอยน้ำสีน้ำตาลเข้มเล็ก ๆ ในพริบตา นางตกใจจนใจบีบรัดแน่น รีบก้มตัวลงเช็ด ผ้าไหมถูผ่านเนื้อผ้าไหม ปลายนิ้วสั่นเทา
“เหตุใดจึงใจลอยเช่นนี้?” เซียวเหยี่ยนแทบจะจับมือของนางทันที ฝ่ามืออบอุ่น แฝงด้วยแรงที่มั่นคง ระหว่างคิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงเปี่ยมความห่วงใยจนละลายไม่ออก “มือเย็นไปหมดแล้ว”