ตอนที่ 117 ไปชายแดนเหนือครานี้ เขานำหินก้อนหนึ่งกลับมาด้วย

ข่าวที่หวังอวิ่นสนับสนุนการค้าชายแดนแพร่สะพัดออกไป ท่าทีในราชสำนักผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่เสียงคัดค้านยังคงได้ยินไม่ขาดสาย

เหตุผลที่ขุนนางทั้งหลายคัดค้านมีสารพัด บ้างว่าพวกเป่ยตี๋มีความทะเยอทะยานเยี่ยงหมาป่า ไม่อาจไว้ใจได้เด็ดขาด บ้างว่าเปิดการค้าชายแดนเท่ากับช่วยศัตรูให้พอกพูนภัย และผิดจารีตบรรพชน ยิ่งกว่านั้นบางคนยังซุบซิบกันลับหลังว่าแผนนี้มาจากวังหลัง สตรีไม่เข้าใจกิจการด่านชายแดน จึงเป็นเพียงเรื่องเหลวไหลไร้สาระ

ถ้อยคำเช่นนี้ หลิวเยี่ยน รองหัวหน้าสำนักตรวจการ กล่าวออกมาอย่างเปิดเผยในราชสำนัก

เมื่อเซียวเหยี่ยนได้ยิน สีพระพักตร์ก็พลันมืดลง บรรยากาศรอบกายกดต่ำลงในทันใด แต่ไม่ได้ทรงระเบิดอารมณ์ต่อหน้าผู้อื่น กลับเพียงทอดพระเนตรไปที่หลิวเยี่ยนอย่างเรียบเฉย “หลิวผู้ตรวจการ เจ้าคิดว่าฮองเฮาไม่เข้าใจกิจการด่านชายแดนหรือ”