ตอนที่ 115 ขุนนางที่ไม่ยอมสยบ ฮองเฮาจะเข้าใจราชกิจแผ่นดินอะไร?

หลังจากแผนบรรเทาภัยพิบัติของมู่หรงเจาผ่านความเห็นชอบเป็นเอกฉันท์ในราชสำนักแล้ว เหล่าขุนนางราชสำนักก็แบ่งออกเป็นสองฝ่ายอย่างสิ้นเชิง

รัฐมนตรีเฒ่าที่มีอัครเสนาบดีหวังอวิ่นเป็นหัวหน้า แม้เห็นว่าสตรีฝ่ายในก้าวก่ายราชการไม่ตรงกับจารีตบรรพชน แต่ก็ต้านทานไม่ได้เพราะแผนนั้นใช้ได้ผลจริง ข่าวดีเรื่องอุทกภัยทางใต้ส่งกลับมาเป็นระยะ ธัญพืชส่งตรงถึงโจวและอำเภอ ขุนนางราชทูตประจำดูแลตรวจตรา ไม่มีการกัดกร่อนแม้แต่ครึ่งเสี้ยว ราษฎรผู้ประสบภัยได้รับการจัดที่อยู่เรียบร้อย ไม่มีผู้ใดอดตาย อีกทั้งไม่เกิดความวุ่นวายแม้แต่น้อย รัฐมนตรีเฒ่ากลุ่มนี้จึงยอมรับด้วยใจจริง

แต่ฝ่ายขุนนางสายสุจริตที่มีรองหัวหน้าสำนักตรวจการหลิวเยี่ยนเป็นหัวหน้า กลับมองอย่างไรก็ไม่ถูกตา ยืนยันหนักแน่นว่านี่คือสตรีขันแทนไก่ ทุกวันเอาเรื่องฮองเฮาก้าวก่ายราชการมาเป็นข้ออ้าง วิพากษ์วิจารณ์กันไม่หยุด

หลังเลิกว่าราชการ หลิวเยี่ยนคว้าตัวหวังอวิ่นไว้ สีหน้าถอดสีด้วยความร้อนใจ กดเสียงต่ำกล่าว “อัครเสนาบดี ท่านไม่กังวลเลยหรือ ฮองเฮาอยู่ในห้องทรงพระอักษรทุกวันคอยฝ่าบาททรงตรวจฎีกา เรื่องนี้แพร่ออกไปจะเสียรูปการณ์เพียงใด สตรีขันแทนไก่ ย่อมนำความพินาศมาสู่ตระกูล นี่คือลางแห่งการล่มแผ่นดินนะ”

หวังอวิ่นลูบหนวดเครายาวสีดอกเลาอย่างเชื่องช้า ชายตามองเขา “ท่านผู้ตรวจการหลิว เฒ่าชราผู้นี้ถามท่านก่อน แผนบรรเทาภัยพิบัติของฮองเฮานั้น ใช้ได้ผลหรือไม่”

หลิวเยี่ยนอึ้งไปทันที แข็งคอตอบ “ใช้ได้ผลก็ใช้ได้ผล แต่ไม่ตรงกับกฎเกณฑ์…”