ตอนที่ 110 ในหีบไม้นั้น บรรจุความลับสุดท้ายของนางไว้

ข่าวการขึ้นครองราชย์ของมู่หรงเหิง ราวลมอุ่นสายหนึ่ง พัดไปทั่วทั้งแดนเป่ยซั่วในชั่วคืนเดียว

ไม่มีพระราชพิธีขึ้นครองราชย์อันยิ่งใหญ่ ไม่มีขุนนางถวายพระพร แม้ฉลองพระองค์มังกรที่สวมก็เป็นอาภรณ์เก่าที่มู่หรงฉงทิ้งไว้ ขนาดใหญ่เกินไป ปลายแขนพับขึ้นถึงสองชั้น แต่ไม่มีผู้ใดใส่ใจรายละเอียดเล็กน้อยเหล่านี้ ราษฎรในเมืองหลวงพากันแขวนโคมแดงหน้าบ้านเอง โรงน้ำชาและโรงสุราตามตรอกซอกซอย ล้วนวิพากษ์วิจารณ์ถึงจักรพรรดิองค์ใหม่

“ได้ยินหรือไม่ จักรพรรดิองค์ใหม่คือองค์ชายหกของจักรพรรดิหย่งอัน ที่ไม่เป็นที่โปรดปรานนั่น!”

“รู้แล้ว รู้แล้ว ยังเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของฮองเฮาแห่งต้าหยิน ทหารด่านชายแดน 50,000 นายคอยคุ้มกันเขากลับเมืองหลวงตลอดทาง!”

“เขาไม่ได้อาศัยความโอ่อ่า หากอาศัยใจผู้คน ที่ด่านชายแดนกินอยู่ร่วมกับทหาร ส่งเสบียงส่งเสื้อผ้า ใครเล่าจะไม่สนับสนุน!”

มู่หรงเจายืนอยู่หน้าประตูพระราชวัง ฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์ตามท้องถนน ริมฝีปากยกเป็นรอยยิ้มบางโดยไม่รู้ตัว

“เหนียงเหนียง สิ่งที่ไทเฮาทิ้งไว้พบแล้ว” เว่ยเจาก้าวเร็วมาข้างหลังนาง รายงานเสียงเบา

มู่หรงเจาหันกาย แววตาเงยขึ้นเล็กน้อย “อะไรกัน”