ตอนที่ 108 กองทัพใหญ่ยาตราลงใต้ ทหารหาญห้าหมื่นนายส่งเขากลับบ้าน

ข่าวที่มู่หรงเหิงจะกลับเมืองหลวง ราวกับสายลมอบอุ่น พัดไปทั่วชายแดนเหนือภายในคืนเดียว

ไม่มีราชโองการจากราชสำนัก ไม่มีประกาศจากทางการ มีเพียงคำพูดเดียวของมู่หรงเจา — หิมะละลายแล้ว ถนนเปิดแล้ว ถึงเวลากลับบ้าน คำพูดนี้ส่งจากเมืองหลวงถึงชายแดนเหนือ ใช้เวลาเพียง 3 วัน เพียง 3 วันสั้น ๆ ค่ายทหารใหญ่แห่งด่านชายแดนทั้งหมดก็เดือดพล่านอย่างสิ้นเชิง

ทหารรวมตัวกันเอง เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระลอกแล้วระลอกเล่า บางคนว่าอ๋องอันกลับไปคราวนี้ ต้องขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแน่นอน บางคนว่าท้องฟ้าเป่ยซั่วจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ยังมีบางคนเงียบ ๆ เช็ดดาบและทวน แววตามั่นคง รอเพียงคำสั่งเดียว

โจวสยงยืนอยู่บนแท่นเรียกระดมทัพ มองทหาร 50,000 นายที่ดำทะมึนอยู่ใต้แท่น นิ่งเงียบไปนาน ในที่สุดก็เอ่ยขึ้น เสียงก้องกังวานหนักแน่นดังก้องทั่วค่าย “พี่น้องทั้งหลาย อ๋องอันจะกลับเมืองหลวงแล้ว ไม่ใช่ราชสำนักบังคับให้เขากลับ แต่เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเขา ฮองเฮาแห่งต้าหยิน รับเขากลับบ้าน!”

ใต้แท่นเงียบลงในพริบตา