ตอนที่ 107 ไพ่ใบสุดท้าย จดหมายฉบับนั้นที่พระสนมจิ้งเฟยเอาชีวิตแลกมา

หลังจากข่าวที่มู่หรงฉงลอบตัดเสบียงทหารที่ด่านชายแดนแพร่ไปทั่วแผ่นดิน ขุนนางในราชสำนักก็อดนั่งเฉยอยู่ไม่ได้อีกต่อไป

มิใช่เพราะพวกเขาห่วงบ้านเมือง หากแต่ทุกคนกลัวจนแทบตาย — กลัวทหารด่านชายแดนถูกบีบจนก่อการกำเริบ กลัวศัตรูต่างแคว้นฉวยโอกาสรุกราน ยิ่งกลัวว่าความมั่งคั่งศักดิ์ศรีและชีวิตครอบครัวของตนจะพังทลายในชั่วข้ามคืน ฎีกาที่ลงชื่อร่วมกันยื่นถวายกองสูงราวเกล็ดหิมะบนโต๊ะทำงานของมู่หรงฉง ทุกฉบับตามถามคำถามเดียวกัน: ฝ่าบาท เสบียงทหารของทหารด่านชายแดนควรจัดการอย่างไรกันแน่

มู่หรงฉงไม่ประทับอนุมัติแม้ฉบับเดียว ยิ่งไม่ตอบ กลับปิดตัวเองอยู่ในตำหนักบรรทม ไม่ยอมออกมา พบใครไม่ได้

ไทเฮาก็ล้มป่วยหนักจริง ๆ ไม่ใช่แกล้งป่วยเหมือนแต่ก่อน แต่เป็นความโกรธจนไฟลุกและตับปอดอัดอั้นจริง ๆ หมอหลวงกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้พักใจเงียบ ๆ แต่คนที่มีตาเห็นก็รู้ชัดว่านางถูกมู่หรงเจาบีบประชิดทีละก้าวจนโมโหจนป่วย