เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังโจวสยงออกจากวัง ทิศทางของราชสำนักก็พลิกผันไปโดยสิ้นเชิง
ขุนนางเหล่านั้นที่เคยรับเงินรางวัลจากมู่หรงฉง ปากยังตะโกนว่าหมื่นปี แต่อยู่เบื้องหลังกลับแอบส่งบัตรเชิญและของกำนัลเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปยังจวนของมู่หรงเหิง กระตือรือร้นยิ่งนัก พวกเขาไม่กล้าเข้าพวกอย่างเปิดเผย แต่ลับหลังต่างก็เลือกข้าง — การไม่ช่วยมู่หรงฉง คือทางเลือกที่มั่นคงที่สุดในยามนี้
มู่หรงเจาไม่ปฏิเสธผู้ใด รับไว้ทั้งหมดตามบัญชี
“เหนียงเหนียง” เว่ยเจามองรายการของกำนัลที่กองสูงเป็นภูเขา คิ้วขมวดแน่น “คนพวกนี้ เมื่อไม่กี่วันก่อนยังพูดแทนมู่หรงฉงในราชสำนัก พอหันหลังกลับก็เปลี่ยนสีหน้าเสียแล้ว”
“ข้ารู้” มู่หรงเจาพิงพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วลูบไล้หยกแตกชิ้นนั้น — ชิ้นที่มู่หรงฉงประทานให้ครั้งก่อน บัดนี้กลายเป็นเรื่องตลกไปแล้ว นางหัวเราะเบา ๆ “ข้าไม่เชื่อใจพวกเขา แต่มันไม่สำคัญ สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่ความภักดีของพวกเขา แต่คือพวกเขาต้องไม่ช่วยมู่หรงฉง”
เว่ยเจาครุ่นคิดแล้วพยักหน้า