เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อหานหู่ตาย ไทเฮาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกโดยสิ้นเชิง
คนตายแล้วไม่มีใครยืนยัน คำให้การรับสารภาพในมือมู่หรงเจาก็เป็นเพียงกระดาษไร้ค่า นางบอกว่าหานหู่เป็นคนของนาง หลักฐานอยู่ที่ใด? นางบอกว่าไทเฮาลอบทำร้ายผู้สืบราชสกุลแห่งราชวงศ์ ใครจะยืนยันได้?
ไทเฮามั่นใจว่าตัวเองชนะในเกมนี้อย่างแน่นอน
แต่นางลืมไปว่า มู่หรงเจาไม่เคยวางหมากทั้งหมดไว้บนไพ่เพียงใบเดียว
วันที่สองหลังหานหู่ตาย มู่หรงเจาเรียกเว่ยเจาเข้ามาในห้องหนังสือ
“เหนียงเหนียง เรื่องของหานหู่ยังต้องสืบต่อไปหรือขอรับ?” เว่ยเจาผลักประตูเข้ามา ถามเสียงเบา
“ไม่ต้องสืบแล้ว” มู่หรงเจานั่งอยู่หน้ากระดาน ปลายนิ้วหมุนหยกแตกแผ่นนั้นซึ่งสลักอักษร “ฉง” ไว้ เป็นเครื่องยืนยันที่มือสังหารทำตกครั้งก่อน “หานหู่ตายแล้ว เส้นทางนี้ก็ขาด แต่ไทเฮาคิดว่าข้าเตรียมไพ่ไว้เพียงใบเดียวหรือ?”
เว่ยเจาหรี่ตาลงเล็กน้อย “เหนียงเหนียงยังมีหมากซ่อนอยู่อีกหรือขอรับ?”
มู่หรงเจาไม่ตอบโดยตรง เพียงหยิบห่อผ้าหยาบเล็ก ๆ ออกจากลิ้นชักวางบนโต๊ะ ห่อผ้าไม่ใหญ่ ห่อไว้แน่นหนา ด้านนอกพันด้วยเชือกป่านหลายรอบ
“เปิดดูสิ”