ตอนที่ 90 เรื่องลับที่ถูกผนึก ไพ่ตายใบสุดท้ายที่พระสนมจิ้งเฟยทิ้งไว้

วันรุ่งขึ้นหลังจากเฉินป๋อหยงได้รับการปล่อยตัว ฟ้ายังมิทันสาง เขาก็มาถึงหน้าประตูจวนแล้ว

เขาสวมชุดผ้าหยาบเก่าซอมซ่อจนสีซีดขาว ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง บนใบหน้ายังมีรอยแผลที่ครูดถลอกมาจากคุกหลวงกรมอาญา ทว่าแววตากลับสว่างวาบจนน่าตระหนก มิได้มีความหดหู่สิ้นหวังของผู้ที่เพิ่งก้าวออกจากคุกเลยแม้แต่น้อย

ยามที่เว่ยเจาพาเขาเข้ามายังห้องโถงรับรอง ชายชราก้าวพ้นธรณีประตูก็คุกเข่าลงเสียงดัง “ตุบ” โขกศีรษะลงติดต่อกันสามครั้งติด ๆ หน้าผากกระแทกเข้ากับพื้นศิลาเขียวจนเกิดเสียงดังกังวาน

“ฮองเฮาเหนียงเหนียง! ชีวิตนี้ของกระหม่อม ได้ท่านช่วยดึงกลับมาพ่ะย่ะค่ะ!”

มู่หรงเจารีบก้าวไปข้างหน้าประคองเขาขึ้นมา กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ท่านเฉินมิต้องมากพิธีถึงเพียงนี้ ท่านถูกใส่ความจนเดือดร้อนเพราะยืนหยัดเคียงข้างพี่ชายของข้า เปิ่นกงช่วยท่าน ย่อมเป็นเรื่องที่สมควรกระทำอยู่แล้ว”

เฉินป๋อหยงเงยหน้าขึ้น น้ำตาของคนชราไหลนองหน้า กล่าวด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น “เหนียงเหนียง กระหม่อมก้าวออกมาในวันนี้ มิใช่เพื่อองค์ชายหกเพียงอย่างเดียว แต่ยิ่งเป็นไปเพื่อพระสนมจิ้งเฟยพ่ะย่ะค่ะ…”

มือของมู่หรงเจาที่ประคองเขาอยู่พลันชะงักงัน