ตอนที่ 83 ท่านแม่ ลูกสาวมาทวงหนี้แทนท่านแล้ว

มู่หรงเจานำเหรียญตราออกมา “ถือเหรียญตรานี้ รุดหน้าไปยังชายแดนข้ามคืน บอกผู้บัญชาการกองทหารประจำการว่า ภายใน 3 วัน ข้าต้องการพบคนของเขาทางทิศเหนือของเมืองชิงสือ”

ขบวนพักแรมที่เมืองชิงสือครึ่งค่อนคืน พอฟ้าเริ่มสางก็ถอนค่ายออกเดินทางทันที

มู่หรงเจาควบม้าอยู่หน้าขบวน ทอดมองขอบฟ้าทิศตะวันออกที่ค่อย ๆ เผยแสงขาวก่อนรุ่งทีละน้อย ๆ สายลมยามเช้าหนาวเหน็บเสียดกระดูก พัดจนผ้าคลุมไหล่ของนางสะบัดเสียงดังพรึ่บพั่บ

เว่ยเจาติดตามอยู่ข้างกายไม่ห่างแม้เพียงชุ่น สายตาระแวดระวังสะกดมองผ่านพงไพร เมื่อคืนเขาแทบไม่ได้ข่มตา นำองครักษ์ส่วนพระองค์ลาดตระเวนรอบเมืองซ้ำไปซ้ำมา จนมั่นใจว่าไม่มีการซุ่มโจมตีจึงค่อยวางใจลงได้บ้าง

“เว่ยเจา” มู่หรงเจาเอ่ยปากขึ้นกะทันหัน “เจ้ามิได้นอนตลอดทั้งคืนรึ”

เว่ยเจารีบส่ายหน้า “ผู้ใต้บังคับบัญชาไม่ง่วง ยังทนไหวขอรับ”

“ข้างหน้าหาที่พักเท้า เจ้าจงไปงีบสักครู่”

“เหนียงเหนียง เร่งเดินทางสำคัญกว่า—”