ตอนที่ 51 ท่านแม่ ลูกสาวทนไม่ไหวแล้วจริงๆ

วันที่สองหลังจากฎีกาถวายพระพรของหวังหมิ่นถูกส่งเข้าตำหนักฉือหนิง พระสนมชูผินที่ถูกกักตัวอยู่ในตำหนักข้างก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

มิใช่เพราะเสียสติ หากเป็นความสิ้นหวังที่ถูกความหวาดกลัวอันไร้ขอบเขตบดขยี้จนแหลกลาญ

ตลอดสิบวันเต็ม นางถูกตัดขาดไว้ในมุมหนึ่งของวังลึก ไร้ผู้พูดคุยด้วย ไร้ผู้ส่งข่าวมา นางรู้เพียงว่าป้าโจวหักหลัง รู้เพียงว่าไทเฮาทรงหยั่งรู้ทุกสิ่ง และยิ่งรู้ว่าท่านแม่ที่นางพึ่งพิงมาตั้งแต่เด็ก สอนให้นางแย่งชิงความโปรดปรานและความรักนั้น ตั้งแต่ต้นจนจบไม่มีข่าวคราวแม้แต่น้อย

นางรอวันแล้ววันเล่า

จากความคาดหวัง สู่ความหวาดระแวง แล้วก็สู่ความเงียบตายสนิทอย่างสิ้นเชิง

ในคืนวันที่สิบ ในที่สุดนางก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

“ข้าต้องการพบไทเฮา!” นางโถมเข้าหาประตูตำหนักอันเย็นยะเยือก เอามือทุบอย่างสุดแรง เล็บข่วนจนเลือดออก “ข้าถูกใส่ร้าย! ถูกบีบบังคับ! ทั้งหมดเป็นเพราะท่านแม่ของข้าบีบบังคับข้า!”

นางกำนัลนอกประตูสีหน้าไร้อารมณ์ เอาแต่พูดซ้ำประโยคเดียว “ไทเฮามีรับสั่ง ให้พระสนมชูผินเหนียงเหนียงตั้งใจสำนึกความผิด”