กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ข่าวที่ป้าโจวกลับคำให้การกลางโถงและชี้ตัวหวังหมิ่น ได้แพร่สะพัดออกจากพระราชวังในชั่วข้ามคืน
รุ่งเช้าวันถัดมา ยามจดหมายลับถูกส่งถึงมือฮูหยินหรงกั๋ว หวังหมิ่น นางกำลังรับมื้อเช้าอยู่ ปลายนิ้วเพิ่งแตะถูกกระดาษจดหมาย คลี่เปิดออกดู สีหน้าก็พลันซีดเผือดราวกับกระดาษ
“เปาะ—”
ตะเกียบงาช้างตกลงกระทบพื้นโต๊ะอย่างแรง ทำเอาหญิงรับใช้ด้านข้างสะดุ้งตัวสั่นไปทั้งร่าง
“ฮูหยิน!”
หวังหมิ่นไม่รับรู้สิ่งใด เอาแต่จ้องมองตัวอักษรในจดหมายเขม็ง ข้อนิ้วกำแน่นจนซีดขาว ปลายนิ้วสั่นระริกจนไม่อาจควบคุม
ป้าโจวสารภาพแล้ว
ซัดทอดตัวการใหญ่อย่างนางออกมาจนหมดสิ้นต่อหน้าไทเฮา
นังแพศยานั่น! นางกล้าดีอย่างไร!
ทั้งที่ตนกุมชีวิตบุตรชายของนางไว้เป็นตัวประกันแท้ ๆ นางอาศัยสิ่งใดมาแว้งกัดตนเล่า?!