ตอนที่ 32 พระสนมเต๋อเฟยยื่นเทียบแสดงไมตรี เบื้องหลังซ่อนสิ่งใดไว้?

บัตรนั้นถูกส่งมาถึงตำหนักฉางเล่อในยามเช้า

ซู่เยวี่ยถือบัตรคารวะประดับทองแผ่นนั้น สีหน้าจิ๋ว ๆ ตึงเครียดแน่นราวกับกำลังถือมันเทศร้อน

“เหนียงเหนียง พระสนมเต๋อเฟยส่งคนมาถวายบัตรคารวะ ใคร่ขอเชิญเหนียงเหนียงเสด็จไปตำหนักชมจันทร์ ชิมชาและสนทนากันเจ้าค่ะ”

มู่หรงเจารับมาพลิกดูคร่าว ๆ ถ้อยคำสุภาพถ่อมตนและเหมาะสม กล่าวว่าจัดเตรียมหลงจิ่งที่เพิ่งส่งเข้าถวายฤดูใบไม้ผลิปีนี้ไว้ ขอเชิญฮองเฮาเหนียงเหนียงโปรดเมตตาเสด็จไปนั่งเล่นและพูดคุยกัน ลงท้ายด้วยตราส่วนพระองค์ของพระสนมเต๋อเฟย เป็นอักษรเสี่ยวจ้วนลายดอกเหมย งดงามเรียบหรู

ซู่เยวี่ยเข้ามาใกล้ ลดเสียงถามเบา ๆ “เหนียงเหนียง พระสนมเต๋อเฟยกับพระสนมชูเฟยเป็นพวกเดียวกันหรือเจ้าคะ”

มู่หรงเจาวางบัตรไว้ข้าง ๆ กล่าวเรียบ ๆ ว่า “ไม่ใช่”

“ไม่ใช่หรือเจ้าคะ” ซู่เยวี่ยกะพริบตา สีหน้างุนงง “แต่พวกนาง…”

เห็นนางทำท่างุนงงเช่นนั้น มู่หรงเจาอดยกมุมปากยิ้มไม่ได้

“ยัยโง่ ในวังนี้ไม่เคยมีกฎว่าฐานันดรเดียวกันแล้วจะใจเดียวกัน พระสนมเต๋อเฟยเป็นบุตรสาวเสนาบดีกรมคลัง พระสนมชูผินเป็นหลานสาวไทเฮา กรมคลังกับตระกูลเซียวในราชสำนักก็ไม่ลงรอยกันมาแต่เดิม สองคนนั้นจะเป็นพวกเดียวกันได้อย่างไร”