เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามเช้าตรู่ของวันที่ห้า ด้านนอกตำหนักฉางเล่อพลันมีเสียงฝีเท้าเป็นระเบียบดังแว่วมา
เหล่ามหาดเล็กประคองกระบี่ยาวเล่มหนึ่ง ยืนค้อมกายด้วยท่าทีนอบน้อมยิ่งยวด “กระหม่อมขอถวายบังคมฮองเฮาเหนียงเหนียง ฝ่าบาทมีพระบรมราชโองการให้กระหม่อมนำกระบี่มาถวาย ขอเหนียงเหนียงโปรดรับไว้พ่ะย่ะค่ะ”
มู่หรงเจาสาวเท้าไปเบื้องหน้า ยื่นมือออกไปรับมา
ฝักกระบี่สร้างขึ้นจากเหล็กนิลมหาสมุทร ประดับด้วยพลอยสีฟ้าเม็ดละเอียด ครั้นแสงตะวันสาดส่อง แสงระยิบระยับก็ไหลเวียนพร่างพราย สัมผัสเย็นเยียบหนักแน่น นางค่อย ๆ ชักกระบี่ออกจากฝัก เสียงดังกริ๊งกังวานใส คมกระบี่ขาวราวหิมะ ประกายเย็นเยียบสะกดข่ม คมกริบถึงขั้นเป่าเส้นผมขาดได้ เลอค่ากว่ากระบี่เก่าที่ท่านแม่ทิ้งไว้ให้ถึงร้อยเท่า ทั้งยังดุดันเฉียบคมกว่าร้อยเท่า