เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สามวันให้หลัง ยามราตรีเพิ่งโรยตัว เซียวเหยี่ยนก็ย่างก้าวเข้าสู่ตำหนักฉางเล่ออีกครา
ครานี้ เขาไร้ขบวนเกียรติยศ ไร้เสียงขานประกาศอันเกรียงไกร มีเพียงชุดลำลองติดกาย ในมือถือสุราอุ่นหนึ่งกา ด้านหลังมีหลี่ฝูเฉวียนเดินตาม ถือกับแกล้มประณีตสองจาน ก้าวย่างอย่างสุขุมมั่นคงเข้ามาด้านใน
ยามที่เขาก้าวเข้าสู่ตำหนักฉางเล่อ องครักษ์เงาในเงามืดยังคงปัดเป่าสายตาอันน่าสงสัยโดยรอบกลับไปอย่างเงียบเชียบเช่นเคย
ค่ำคืนนี้ เขาเพียงอยากดื่มเงียบ ๆ กับนางสักสองสามจอก
แสงเทียนภายในโถงสั่นไหวแผ่วเบา อบอวลไปด้วยไออุ่น
มู่หรงเจาเดิมทีฝึกคัดอักษรอยู่ริมหน้าต่าง ครั้นเห็นเขาเข้ามา ก็ลุกขึ้นต้อนรับตามธรรมเนียม ลดทอนความห่างเหินในคราแรก เพิ่มพูนความสงบนิ่งเป็นธรรมชาติขึ้นมาหลายเสี้ยว “ฝ่าบาท”
เซียวเหยี่ยนโบกมือละเว้นพิธีการ วางกาสุราลงบนโต๊ะ แล้วนั่งลงตรง ๆ “อยู่ดื่มเป็นเพื่อนเราสักสองสามจอก”
ซู่เยวี่ยรีบจัดวางจอกสุราเพิ่ม จากนั้นถอยร่นออกไปอย่างเงียบกริบ ภายในโถงจึงหลงเหลือเพียงคนทั้งสอง บรรยากาศเงียบสงบและผ่อนคลาย
กลิ่นสุราหอมบริสุทธิ์ อวลขจายไปทั่วในอากาศ ขจัดความหนาวเหน็บและความเหินห่างของวังลึกไปจนสิ้น