เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ราตรีค่อย ๆ ลึกล้ำ เปลวเทียนภายในตำหนักฉางเล่อส่องสว่างนุ่มนวล
มู่หรงเจาถอดชุดวังอันประณีตซับซ้อนออก เหลือเพียงชุดสีเรียบตัวบาง นั่งตัวตรงอ่านตำราอยู่ใต้แสงตะเกียงอย่างเงียบสงบ
หน้าตำราพลิกเบา ๆ เป็นม้วนคัมภีร์ “บันทึกประวัติศาสตร์” แสงตะเกียงทาบลงบนใบหน้าด้านข้างอันซูบผอมของนาง เงียบสงบดุจภาพวาดภาพหนึ่ง
“ฝ่าบาทเสด็จ——”
เสียงขานแหลมเล็กของขันที แหวกผ่านความเงียบสงบภายในโถงตำหนัก
ซู่เยวี่ยตกใจจนตัวสั่น รีบร้อนจะเข้ามาประคองมู่หรงเจาลุกขึ้น
ทว่ามู่หรงเจามีสีหน้าสงบนิ่ง ค่อย ๆ ปิดตำรา ลุกขึ้นจัดคอเสื้อ แล้วก้าวช้า ๆ ไปต้อนรับที่หน้าประตูโถง ย่อเข่าคารวะ “หม่อมฉัน ถวายบังคมฝ่าบาทเพคะ”
เซียวเหยี่ยนสวมชุดลำลองสีดำเข้ม รูปร่างผึ่งผายสง่างาม สีหน้าเย็นชาเคร่งขรึม ก้าวเท้าเดินเข้ามาในโถงตำหนัก
ยามที่เขาย่างเท้าเข้าสู่ตำหนักฉางเล่อ องครักษ์เงาในที่มืดพลันกระจายตัวเงียบเชียบ สกัดกั้นหูตาต้องสงสัยรอบทิศกลับไปทีละคน
คืนนี้ เขาไม่อยากถูกผู้ใดจับจ้อง ไม่อยากให้ผู้ใดได้ยิน