ตอนที่ 18 ไทเฮาลองเชิง! สัจพจน์ประโยคเดียว นางคุกเข่าไปหนึ่งก้านธูป

วันที่สองของการย้ายมาพำนัก ณ ตำหนักฉางเล่อ ยามเช้าตรู่ มู่หรงเจาเดินทางไปยังตำหนักฉือหนิงตามธรรมเนียม เพื่อถวายบังคมไทเฮา

นางผลัดเปลี่ยนเป็นชุดชาววังสีเรียบ มิได้แต่งแต้มแป้งชาด มิได้สวมเครื่องประดับเกินจำเป็น มีเพียงความบริสุทธิ์สง่างามเรียบง่ายทั้งร่าง แล้วพาซู่เยวี่ยเดินทางไป

เว่ยเจาที่กำลังตรวจตราอยู่นอกตำหนักฉางเล่อ ครั้นเห็นนางเดินออกมา ฝีเท้าพลันชะงัก สายตาทอดมองมาแฝงเจตจำนงไต่ถาม

มู่หรงเจาส่ายหน้าเบา ๆ “มิต้องตามมา เขตพระราชฐานฝ่ายใน องครักษ์ไม่สะดวกที่จะเดินเพ่นพ่านตามอำเภอใจ”

เว่ยเจาขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่ามิได้กล่าวความอันใดมากความ เพียงประสานมือคารวะ เอ่ยเสียงต่ำ “เหนียงเหนียงโปรดระวังตัวด้วย”

มู่หรงเจาพยักหน้า พาซู่เยวี่ยเดินมุ่งหน้าไปทางตำหนักฉือหนิง