ตอนที่ 10 พิธีสมรสใหญ่เฝ้าห้องเดียวดาย! ราชาไม่นิทรา กระดานนี้เพิ่งเปิดฉาก!

ยามฟ้าใกล้ค่ำ เว่ยเจาปลอมตัวเป็นขันทีส่งถ่าน ลอบแทรกซึมเข้ามายังตรอกยงเซี่ยงอย่างเงียบเชียบ

เขาสวมชุดขันทีผ้าหยาบ บนบ่าแบกถ่านไว้ครึ่งเข่ง ก้มหน้าก้าวเท้าเร็วรี่เข้ามาในเรือนพัก ก่อนจะวางเข่งถ่านไว้ตรงมุมกำแพง

“องค์หญิง คืนนี้เป็นพิธีสมรสใหญ่ของท่าน ผู้ใต้บังคับบัญชา...” เว่ยเจาคุกเข่าข้างเดียวลงกับพื้น น้ำเสียงทุ้มต่ำ

มู่หรงเจายกมือขึ้นห้ามเขา “คืนนี้เจ้ามิต้องเฝ้าอยู่ที่นี่”

เว่ยเจาชะงักไป “องค์หญิง?”

“บาดแผลบนร่างเจ้ายังมิหายดี หลายวันมานี้เหน็ดเหนื่อยตรากตรำ จำต้องพักผ่อนให้ดี” มู่หรงเจามองสีหน้าซีดขาวของเขา น้ำเสียงสงบนิ่งทว่ามิยอมให้ปฏิเสธ “ไปพักผ่อนเสีย รักษาแผลให้หาย วันหน้าหนทางยังอีกยาวไกล มีเวลาที่ต้องพึ่งพาแรงเจ้าอีกมาก”

เว่ยเจายังคิดจะเอ่ยอะไรกัน ทว่ากลับถูกสายตาของมู่หรงเจาปรามเอาไว้

“ข้ามิเป็นไร ไปเถิด”

เว่ยเจานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็โขกศีรษะลงอย่างหนักแน่น น้อมรับคำสั่งแล้วล่าถอยไป กลืนหายไปในความมืดมิดของราตรี

ซู่เยวี่ยยืนมองอยู่ด้านข้าง พลางพึมพำเสียงเบา “องค์หญิง ท่านดีต่อพี่ใหญ่เว่ยจริง ๆ...”