บทที่ 333 ตอนอวสาน (สอง)

บทที่ 333 ตอนอวสาน (สอง)

ลิ่มสังหารเทพพลันวกกลับทิศทางแทงทะลวงเข้าสู่หว่างคิ้วของทารกหญิงเอง ทว่าสิ่งที่พวยพุ่งออกมากลับมิใช่โลหิตสด หากแต่เป็นของเหลวต้นกำเนิดสำริดอันข้นเหนียว

ภายในของเหลวต้นกำเนิดปรากฏเศษเสี้ยวความทรงจำสุดท้ายของผู้แปรพักตร์รุ่นแรกผุดขึ้นมา—บนสมรภูมิที่อยู่เหนือมิติแห่งกาลเวลา ผู้เลี้ยงสวรรค์หนึ่งแสนสองหมื่นตนกำลังกลืนกินซึ่งกันและกัน ขณะที่ริมขอบสมรภูมิกำลังผุดยอดเขาต้วนเริ่นลูกใหม่ขึ้นมา!

เนตรแนวตั้งแห่งการเวียนว่ายตายเกิดของเฉินฉางอันพลันลอกหลุดออกเอง กลายสภาพเป็นลำแสงพุ่งลับหายเข้าไปในหัวกะโหลกของรุ่นแรก

หน้าผากของหัวกะโหลกปริแยกออกเป็นอุโมงค์กาลอวกาศ ปลายสุดของอุโมงค์ปรากฏร่างจริงของสตรีหมอกเทาที่กำลังหลอมกลั่นดาราจักรอยู่อย่างน่าสะพรึง

จวบจนบัดนี้เฉินฉางอันจึงตระหนักได้ด้วยความตระหนกว่า ผู้ที่ต่อสู้พัวพันกับตนมาโดยตลอดเป็นเพียงหนึ่งในร่างแปลงนับร้อยล้านร่างของผู้เลี้ยงสวรรค์เท่านั้น

บัลลังก์สำริดพลันสลายตัวกลายเป็นละอองสำริดนับไม่ถ้วน ละอองแต่ละเม็ดต่างสะท้อนให้เห็นถึงการกระทำอันโหดเหี้ยมของเฉินฉางอันในการเวียนว่ายตายเกิดครั้งหนึ่ง

ละอองเหล่านี้เกาะติดบนกระบี่จักรพรรดิของเขา แล้วดัดแปลงตัวกระบี่ให้กลายเป็นคทาเลี้ยงเทพ

ปลายยอดคทาลืมเนตรเก้าชั้นขึ้นมา ในดวงตาชั้นในสุดผนึกไว้ด้วยแก่นกำเนิดของจิตกระบี่หงอีและไป๋อี—ที่แท้พวกนางกลับเป็นผลผลิตมีตำหนิจากการตัดแต่งอารมณ์ความรู้สึกของผู้เลี้ยงสวรรค์!