บทที่ 334 บทอวสาน (3)

บทที่ 334 บทอวสาน (3)

เศษเสี้ยวแก่นแท้ดั้งเดิมของหงอีพลันลุกไหม้ขึ้นบนสายรหัสพันธุกรรม เสียงคร่ำครวญอันโศกศัลย์ของนางได้ปลุกอำพันกาลเวลาที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น

อำพันทั้งมวลระเบิดออกตามเสียง เหล่าเศษซากที่หลงเหลือของกลุ่มผู้ต้านผู้เลี้ยงที่ถูกปลดปล่อยออกมาพลันเกิดการพัวพันเชิงควอนตัมร่วมกัน สลักอักษร "สังหาร" อันแฝงหนามคมลงบนโครโมโซมของตัวอ่อนจ้าวผู้เลี้ยง

อักขระนี้กลับตรงกันทุกประการกับรหัสแกนกลางของระบบเตือนภัยในห้องทดลอง!

ตัวอ่อนของจ้าวผู้เลี้ยงพลันกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง บนพื้นผิวถุงน้ำคร่ำปรากฏใบหน้าอันทุกข์ทรมานหลายร้อยล้านดวง

จิตสำนึกสถานะควอนตัมของเฉินฉางอันฉวยโอกาสนี้แทรกซึมเข้าสู่ต่อมไพเนียลของตัวอ่อน และได้มองเห็นความจริงขั้นสูงสุด ณ ที่แห่งนี้ นั่นคือจิตสำนึกของเหล่าจ้าวผู้เลี้ยงทั้งหมดต่างเชื่อมโยงอยู่กับภาวะเอกฐานที่ยุบตัวลงจุดหนึ่ง และภายในภาวะเอกฐานแห่งนั้น ผู้สร้างที่แท้จริงกำลังหลับใหลอยู่

ร่างไร้วิญญาณของยักษ์ตนหนึ่งที่ถูกโซ่สัมฤทธิ์ร้อยทะลวงร่าง!

"ที่แท้...พวกเราล้วนอยู่ในซากศพ..." คลื่นจิตสำนึกของเฉินฉางอันได้ปลุกเปลือกตาของซากศพยักษ์ให้ตื่นขึ้น

ยามที่ดวงเนตรคู่นั้นซึ่งทอดยาวข้ามผ่านแสนปีแสงลืมตาขึ้น ภาชนะสัมฤทธิ์ทั้งหมดในห้องทดลองพลันขึ้นสนิมและผุพังเน่าเปื่อย

ตัวอ่อนจ้าวผู้เลี้ยงกรีดร้องโหยหวน สายรหัสพันธุกรรมเริ่มเผาทำลายตนเอง เอกภพลูกเต๋าทั้งมวลพลันเบ่งบานแสงสว่างสีขาวบริสุทธิ์ที่ไม่สังกัดมิติใดท่ามกลางเถ้าถ่าน