กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 20 ร่ายกระบี่ในสุสานโบราณ บังเกิดจิตปฏิพัทธ์เร้นลับ
เสี่ยวหลงหนี่พยักหน้าเล็กน้อยอย่างเฉยชา "อืม เช่นนั้นข้าจะเฝ้ารอคอยให้ถึงวันนั้น"
ครั้นกล่าวจบ นางก็ถือกระบี่ยาวเดินเข้าไปในสุสานโบราณ
เฉินฉางอันมองเงาหลังของเสี่ยวหลงหนี่แล้วได้แต่ยิ้มขื่นอย่างจนใจ
"สมเป็นโฉมงามดั่งภูเขาน้ำแข็ง ช่างพิชิตใจได้ไม่ง่ายดายเลยจริงๆ!"
ทว่าถึงจะเป็นเช่นนี้ ก็มิอาจบั่นทอนความมั่นใจของเขาได้
หากรัก ก็ต้องกล้าหาญ อย่าได้มัวแต่คำนึงถึงผลได้ผลเสียเพียงชั่วครู่ชั่วยามจนต้องคลาดแคล้วกันไป
นี่คือสัจธรรมที่เขาตกผลึกได้หลังจากคลาดกับหญิงที่แอบรักสมัยเรียนมหาวิทยาลัยในชาติก่อน
(ห้ามแอบรักก่อนวัยอันควรเชียวนะ!)
จากนั้น เขาก็ค่อยๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปในสุสานโบราณเช่นกัน