กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 19 หวั่นไหว
และ ณ ที่แห่งนี้ เงาร่างอันงดงามผุดผ่องสายหนึ่งกำลังร่ายรำกระบี่เล่มยาวในมือ พลิ้วกายไปมาราวกับล่องลอย
เพลงกระบี่ลึกล้ำยิ่ง แม้ไม่อาจเทียบชั้นความพิสดารประณีตของเก้ากระบี่เดียวดาย ทว่าก็นับเป็นคัมภีร์กระบี่ชั้นยอดที่หาได้ยากยิ่ง
คนผู้นี้ ย่อมเป็นเสี่ยวหลงหนี่
ทุกท่วงท่าและกระบวนท่าของนางล้วนเผยสง่าราศีแห่งจอมยุทธ์หญิง อีกทั้งยังดุจดั่งหิมะที่ทับถมบนยอดเขาสูง แผ่ซ่านไอเย็นเยียบออกมาเป็นระลอก
เฉินฉางอันมองดูภาพนั้นเนิ่นนาน พลางค่อยๆ ดำดิ่งสู่ห้วงฝันอันงดงามตระการตาดุจภาพมายา
เสี่ยวหลงหนี่สังเกตเห็นเฉินฉางอันเช่นกัน นางจึงหยุดร่ายรำเพลงยุทธ์ แล้วค่อยๆ ร่อนกายลงมาหยุดตรงหน้าเฉินฉางอัน แววตาแฝงความกังขาอยู่เปี่ยมล้น