ตอนที่ 42 ปฏิเสธการสู่ขอ

น้ำเสียงของเฉิงหย่งฮุยพลอยแข็งกระด้างขึ้นมา รอยยิ้มไม่อาจคงไว้ได้อีกต่อไป เขาถือแผ่นแป้งแล้วเดินจากไปทันที

ความหมายของฉินจู๋ซีเขาฟังออก นี่ไม่ใช่ว่ากำลังปฏิเสธเขาอยู่หรอกหรือ?

“เป็นยังไงบ้าง เสี่ยวซีว่ายังไง นัดคนออกมาได้ไหม พอนายสองคนคุ้นเคยกันสักหน่อย ฉันก็จะให้ป้าจินไปสู่ขอให้เธอ เสี่ยวซีกับหล่อนเป็นเพื่อนบ้านกัน สนิทสนมกันดี ไปวานหล่อนพูดไม่มีพลาดแน่”

ป้าลู่เห็นลูกชายตัวเองกลับมาแล้วก็เอ่ยถามอย่างยิ้มหึ ๆ

“ของเธอยังไม่รับเลย จะเป็นยังไงได้อีกล่ะ แม่ อีกฝ่ายไม่มีใจให้ฉันเลยสักนิด”

เฉิงหย่งฮุยหยิบแผ่นแป้งออกมาแล้วกัดกินเองอย่างดุดันคำหนึ่ง เอ่ยด้วยความกลัดกลุ้มอยู่บ้าง