กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
ฉินจู๋ซีคิดว่าสวี่ถิงจือก็อยากได้เห็ดหลินจือเช่นกัน เธอรู้สึกลำบากใจจริง ๆ ของพรรค์นี้มันพบได้แต่ไม่อาจแสวงหานะจะบอกให้ ย่อมต้องเก็บไว้ให้ตัวเองอยู่แล้ว
“ดีสิ เธอมีเท่าไหร่ล่ะ?”
สวี่ถิงจือไม่นึกเลยว่าจะได้ลาภลอยมาเปล่า ๆ แบบนี้ พอดีกับที่ร่างกายของคุณย่าเขาไม่ค่อยดีนัก หากมีเห็ดหลินจือคงจะดีขึ้นบ้าง
“ไม่เยอะหรอก แค่สองดอก พวกเราแบ่งกันคนละดอกเป็นไง? แต่ว่านายต้องจ่ายเงินนะ ถ้าไม่มีเงินฉันไม่ให้หรอก”
ในเรื่องนี้ฉินจู๋ซีมีหลักการมาก คิดจะเอาเปรียบเธอน่ะฝันไปเถอะ
“ย่อมเป็นเช่นนั้น แต่ฉันก็ต้องขอดูสภาพของก่อน ถึงจะรู้ว่ามันมีราคาเท่าไหร่”
พอพูดถึงเรื่องซื้อขายธุรกิจ สวี่ถิงจือก็จริงจังขึ้นมามาก
“ตกลง นายกินข้าวก่อนเถอะ ตอนเย็นนายมาที่บ้านฉัน ฉันจะให้ดู”