กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
“เฮ้อ แต่ละวันเหนื่อยสายตัวแทบขาดได้แต้มแรงงานมาแค่ไม่กี่แต้ม ข้าวปลาแทบจะไม่มีกินอยู่แล้ว”
“นั่นน่ะสิ ยังไงในเมืองก็ดีกว่าจริง ๆ ไม่ต้องคอยหาแต้มแรงงาน เข้าโรงงานดีจะตาย สวัสดิการก็เยอะ ลูกชายบ้านตระกูลจ้าวนั่นไงที่ได้เข้าโรงงาน คราวก่อนยังเอากลับมาบ้านตั้งหนึ่งจินเลย!”
ป้าหลายคนพากันเดินมาเป็นกลุ่ม พลางทอดถอนใจบ่นถึงความยากลำบากของตนเอง และอิจฉาชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีของบ้านคนอื่นไปด้วย
“แค่ก มีคนกำลังจะเดินมาทางนี้”
สรรพสำเนียงแว่วดังจากไกลเข้าใกล้ สวี่ถิงจือไม่หยุดรออีก เขาเดินผ่านไปตรง ๆ พร้อมกับทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่ง ถือเสียว่าทำความดีวันละหน
ความดี: คุณแน่ใจเหรอว่าทำฉันจริง ๆ น่ะ???