กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังยามสนธยาผ่านพ้น ค่ำคืนอันยาวนานก็จุติ ท้องฟ้ายามราตรีสีน้ำเงินเข้มปรากฏรอยหมึกดำแผ่ซ่าน หมู่ดาวหลบเร้น เมฆดำกำลังเคลื่อนคล้อยเข้ามา
ภายในสถานทูตเงียบสงบจนเกินพอดี เว่ยหย่าถูกเว่ยไหลกันตัวออกไปแต่หัววันและขังไว้ในห้อง
ภายในห้องหนังสือสลัวรางด้วยแสงสีส้มหม่น เว่ยไหลนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน นิ้วมือขยับเล่นชิ้นส่วนชิปบนโต๊ะที่ใหญ่กว่าเล็บมือไม่เท่าไหร่เป็นระยะ แววตาเย็นเยียบดั่งเกล็ดน้ำค้างแข็ง มุมปากยกยิ้มเป็นส่วนโค้งหยอกเย้า
“ลำบากนายแล้ว ได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า?”
ด้านข้าง อวี่เซียวที่เอนกายอยู่บนโซฟาสไตล์คลาสสิกลืมตาขึ้น ปลายนิ้วลูบไล้ลวดลายบนโซฟา น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย “ยังพอไหวครับ ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย แต่รักษาหายดีแล้ว ไม่เป็นปัญหาครับ”