เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
คงไม่ใช่ผลข้างเคียงที่หลงเหลือจากคราวก่อนหรอกนะ?!
“คุณเป็นอะไรไปคะ? เจ็บหัวใจเหรอ?” นานทีปีหนจะได้เห็นมุมที่อ่อนแอของชายหนุ่ม ฟู่หนิงจึงไม่สนเรื่องอื่นใดอีก ยื่นมือออกไปลูบคลำตรงหน้าอกของเขาด้วยความร้อนใจ ขมวดคิ้วเรียวมองเขาด้วยสีหน้าตึงเครียด
โม่ชิงเหยียนจับมือเธอไว้ตามน้ำ น้ำเสียงแหบพร่า “ทำไมคุณถึงไม่หาผมไปเป็นแฟนคุณล่ะ?”
เขาก็เพิ่งรู้เรื่องที่เธอไปดูตัวจากปากของฉือเยี่ยน พอคิดว่าในอนาคตเธอจะต้องแต่งงานกับชายอื่น ในใจเขาก็ปวดร้าวทนแทบไม่ไหวราวกับถูกบีบรัดแน่น
“เอ่อ คือว่า ช่วงนี้คุณไม่ได้รับงานยุ่งมากหรอกเหรอคะ จะให้เกรงใจไปรบกวนคุณเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ได้อย่างไร” ฟู่หนิงสะท้านไปกับสายตารักใคร่อันลึกซึ้งคู่นั้นของชายหนุ่ม พลันก้มหน้าลง มองมือของเขาที่ทาบทับอยู่บนหลังมือของเธออย่างเหม่อลอย