กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ฉือเอ้อร์โก่ว ช่วยดึงเจวี๋ยอิ่งของนายกลับมาหน่อยได้ไหม?” มันทำไมถึงอยากรู้อยากเห็นไปหมดทุกอย่างแบบนี้เนี่ย?! แม้แต่กระเป๋าที่คนอื่นถืออยู่ก็ยังจะยื่นหน้าเข้าไปดมตั้งสองที!
พอเห็นสายตาของผู้คนรอบข้างที่พากันมองมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า คาลีก็แทบอยากจะจับเจ้าหมอนั่นอย่างฉือเยี่ยนแพ็กลงกล่องแล้วเตะออกไปให้พ้น ๆ!
“หมอนี่ก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่ต้องไปใส่ใจมากหรอก” ฟู่หนิงเลิกคิ้วมองเสี่ยวเอ้อร์ฮาที่วิ่งพล่านอยู่ข้างหน้าสลับกับฉือเยี่ยนที่ดูเด๋อด๋า สมแล้วจริง ๆ ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน เจ้าฮัสกี้ก็ยังดึงดูดสายตาผู้คนได้เหมือนเดิมเสมอ
“ตราบใดที่พี่คนนี้ไม่รู้สึกเคอะเขิน คนที่เคอะเขินก็คือคนอื่นต่างหาก เหอะ เหอะ เหอะ” ฉือเยี่ยนชูถุงถั่วในมือขึ้นมา “เอาสักหน่อยไหม?”