เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เวินหรูอวี้มองดูคนทั้งสองฝั่งตรงข้ามที่สนิทสนมกันราวกับคู่รักด้วยสายตาเหม่อลอย บอกไม่ถูกเลยว่าในใจรู้สึกอย่างไร มีทั้งความผิดหวัง และมีความเสียดายอยู่บ้าง ทว่าส่วนลึกในใจกลับถอนหายใจด้วยความโล่งอก พอตระหนักถึงจุดนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะชะงักงันไปอย่างรุนแรง
“เสี่ยวเฮยกับเสี่ยวไป๋ที่บ้านยังรอพวกเรากลับไปอยู่ คุณเวิน ขอตัวครับ” โม่ชิงเหยียนหยิบกระเป๋าใบเล็กข้างกายฟู่หนิงขึ้นมา โอบไหล่เธอแล้วเดินออกจากหน้าประตูใหญ่ไป
ฉือเยี่ยนที่อยู่ไม่ไกลหลังจ่ายเงินเสร็จก็ดึงคนอื่น ๆ แอบตามไปอย่างมีพิรุธ “แม่เจ้า ถึงเวลาคับขันก็ต้องให้พี่คนนี้ออกโรงจนได้ ไอดอลของพี่คนนี้พอลงมือ ก็รู้เลยว่าของจริงไหม เสิ่นอวี้ นายนี่ใช้ไม่ได้เลย!”
เสิ่นอวี้ที่ถูกหาว่าใช้ไม่ได้ยกเท้าขึ้นถีบตรง ๆ “นายเก่งนักก็ไปเองสิ!”