เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เวินหรูอวี้เปิดประตูรถ เดินไปยังข้างรถเหินฟ้าสีแดงเงินคันข้างหน้า แล้วเคาะประตูเบา ๆ
ฟู่หนิงเปิดประตูรถ ก้าวลงมาด้วยความโมโห สบเข้ากับแววตารู้สึกผิดของชายหนุ่มผู้ดูสะอาดสะอ้านและอ่อนโยนตรงหน้า เธอชี้ไปยังท้ายรถที่มีรอยยุบเข้าไปจุดหนึ่ง “คุณชนรถบินขนาดเล็กของฉันจนเละขนาดนี้เลยเหรอคะ?! บอกว่าขัดข้องคำเดียวก็จบเรื่องได้งั้นเหรอ? ปกติคุณไม่เอารถไปส่งตรวจซ่อมบ้างเลยหรือไงคะ?”
“แถวนี้มีรถตั้งเยอะแยะ ถ้าเกิดระเบิดขึ้นมาแล้วทำให้เกิดอุบัติเหตุจราจรที่ร้ายแรงกว่าเดิมจะทำยังไงคะ?! คำขอโทษคำเดียวมันช่วยหลีกเลี่ยงได้เหรอคะ?”
ฟู่หนิงขมวดคิ้ว ปากเล็ก ๆ พ่นคำพูดรัวเป็นชุด เดิมทีเธอกลัวจะชนคนอื่นก็เลยปรับเป็นโหมดขับเคลื่อนอัตโนมัติ คิดไม่ถึงเลยว่าไม่ได้ไปชนใคร แต่กลับโดนคนอื่นขับมาชนท้ายซะก่อน เรื่องแบบนี้ถ้าเกิดกับใครเข้า ก็คงต้องสบถออกมาดัง ๆ ว่า ซวยชะมัด!