ตอนที่ 208 หัวข้อนี้เปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว

ท่านผู้เฒ่าอวี๋ลูบศีรษะขนฟูนุ่มของฟู่หนิงด้วยความเมตตา ใบหน้าชราเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอย่างเบิกบาน “ดีแล้วล่ะ ไว้หนูว่างเมื่อไหร่ก็มาพักที่บ้านตาสักระยะนะ ยายของหนูบ่นคิดถึงหนูอยู่บ้านทุกวันเลย ถ้าหนูมา ยายต้องดีใจมากแน่ ๆ”

ซาโมรายิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล ฟังไปฟังมา ที่แท้คุณปู่จะมาลักพาตัวลูกสาวเขาไปหรอกหรือ?! แบบนี้จะยอมได้ยังไงกัน?!

ซาโมราปั้นหน้าขึงขัง พยายามจะแข็งข้อกับท่านผู้เฒ่าอวี๋อีกสักครั้ง ครั้งก่อนที่แข็งข้อก็ตอนแต่งงานกับซูเหอ คราวนี้คุณปู่คิดจะล่อลวงลูกสาวสุดที่รักของเขาไป ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่มีทางยอมเด็ดขาด!

“คุณปู่ครับ หนูน้อยอยู่ที่นี่ก็สบายดี เรื่องไปบ้านตระกูลอวี๋เอาไว้วันหลังค่อยคุยกันเถอะครับ” ห้ามลักพาตัวลูกสาวเขาไปเด็ดขาด!