ตอนที่ 142 ชื่อตอนล่ะ? เสี่ยวไป๋กินไปแล้ว!

ซาดราลูบคลำอัญมณีที่ฝังอัญมณีอยู่บนคทา แววตาชั่วร้ายไม่อาจสลายไป หลังสั่งให้ผู้ศรัทธาถอยออกไป เขาก็มองไปยังกลุ่มก้อนสีดำที่ลอยอยู่บนเพดานพลางม้วนตัวเป็นหมอก

“มิลอส นายดูอารมณ์ดีไม่เลวนี่” มีความตื่นเต้นที่ชวนพิกลอยู่บ้าง

หมอกที่ม้วนตัวของมิลอสชะงักไป พลันพุ่งดิ่งเข้าใส่ซาดราที่อยู่บนที่นั่งอย่างแรง หยุดลงตรงตำแหน่งห่างจากใบหน้าเขาเพียง 1 เซนติเมตรพอดิบพอดี ลูกแก้วดวงมหึมาจ้องมองเขาเขม็ง

“พวกเรารอมานานขนาดนี้ ในที่สุดก็หาเธอเจอจนได้! เหอะ เหอะ…” มันหันหัวกลับอย่างรวดเร็ว เริ่มพุ่งทะยานไปมาในห้องโถง

ซาดราขมวดคิ้ว เจ้าสิ่งนี้เมื่อกี้เข้าใกล้เกินไป ห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเขารู้สึกไม่สบายตัวอยู่บ้าง

ตอนนี้เขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าตอนนั้นที่ปล่อยมันออกมา สรุปว่าเดินหมากถูก หรือเดินหมากผิดกันแน่…