กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังจากการฝึกต่อสู้ในวันนี้สิ้นสุดลง ฟู่หนิงรับน้ำแร่ที่โม่ชิงเหยียนช่วยบิดเปิดฝาให้มาดื่มไปอึกหนึ่ง จากหางตาของเธอ ชายหนุ่มผู้มีคิ้วกระบี่ตาดวงดาวและเครื่องหน้าคมคายดั่งรูปปั้นกรีกอยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อม
“มีอะไรเหรอคะ?” ทำไมตั้งแต่เริ่มเมื่อหัวค่ำวันนี้เขาถึงเอาแต่จ้องหน้าเธอไม่วางตาล่ะ?
ฟู่หนิงอดไม่ได้ที่จะลูบแก้มที่เรียบเนียนละเอียดของตัวเอง บนหน้าเธอก็ไม่ได้มีอะไรติดอยู่นี่นา?
“ไม่มีอะไร คุณจะมาตรวจวัดสมรรถภาพร่างกายใหม่อีกครั้งที่เขตทหารเมื่อไหร่ล่ะ?” ชายหนุ่มเผยอริมฝีปากบาง ขนตาหนาดกทอดต่ำลง บดบังความรู้สึกลึกซึ้งที่ซ่อนอยู่ก้นบึ้งดวงตา