กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เหวินเวยยกถ้วยโบนไชน่าขึ้นมา ไม่รีบร้อนที่จะสนใจพวกเธอ ราวกับจมดิ่งอยู่ในกลิ่นหอมของใบชาและค่อย ๆ ลิ้มรสอย่างละเอียด
ทว่าสองแม่ลูกข้าง ๆ กลับดูกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง เมื่อมองคุณนายโม่ที่ทุกอากัปกิริยาล้วนเปี่ยมด้วยความสง่างาม พวกเธอก็รู้สึกว่าตัวเองเหมือนพวกบ้านนอกที่ถูกเปรียบเทียบจนจมลงไปในฝุ่นผง
ถังย่าลี่แอบกัดฟัน สีหน้าดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ในใจเสียสมดุลอย่างยิ่ง ส่วนถังซิ่วยิ่งแน่วแน่ในความตั้งใจที่จะก้าวเข้าสู่ประตูใหญ่ตระกูลโม่
ทั้งสองดื่มชาด้วยความคิดที่แตกต่างกันเช่นนี้ เหวินเวยแค่นหัวเราะในใจหนึ่งเสียง เหอะ สองแม่ลูกคู่นี้ซ่อนความคิดอะไรไว้คิดว่าเธอจะไม่รู้หรือ? สีหน้าละโมบพวกนั้นช่างน่าเกลียดจริง ๆ