ตอนที่ 51 คนเยอะดีเหมือนกันนะ

แสงแดดตอนเช้าไม่แสบตาเลยสักนิด พอสาดส่องลงบนตัวกลับทำให้รู้สึกอบอุ่น ฟู่หนิงเดินมุ่งหน้าไปทางแผนกซ่อมเมคาด้วยฝีเท้าเบาสบายพลางเผชิญหน้ากับดวงอาทิตย์ยามเช้า โดยสะพายกระเป๋าใบเล็กขนฟูนุ่มไว้ด้านหลัง

เมื่อเดินมาถึงหน้าประตูใหญ่อันน่าเกรงขาม เธอจึงหยิบบัตรผ่านเข้าออกที่ผู้เฒ่าเมิ่งเคยจัดการให้ก่อนหน้านี้ออกมาแตะ แล้วประตูก็เปิดออก

อาจเป็นเพราะยังเช้าอยู่ ตอนนี้จึงยังไม่มีใครมาเท่าไร มีเพียงหุ่นยนต์ทำความสะอาดไม่กี่ตัวที่กำลังกวาดถูอยู่

“อรุณสวัสดิ์” เจ้าตัวน้อยน่ารักหลายตัวต่างหยีตาทักทายฟู่หนิง มีมารยาทมากจริง ๆ เชียว!

“อรุณสวัสดิ์!” ฟู่หนิงยิ้มตาหยีตอบรับ เธอไม่ได้มองข้ามพวกมันเพียงเพราะอีกฝ่ายเป็นแค่หุ่นยนต์