กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
อังเดรเดินอึกอักขึ้นไปข้างหน้า รูปแบบการต่อสู้ที่เหมือนไม่คิดชีวิตทำให้เขายันไว้ได้เพิ่มอีก 5 นาที ครบ 20 นาทีถึงถูกฟาดจนหมอบลงกับพื้น
ฉือเยี่ยนยังคงพึมพำบ่นไม่หยุด “อนาถเกินไปแล้ว อนาถจริง ๆ อย่าเรียกฉันนะ อย่าเรียกฉัน…”
ฟู่หนิงมองดูเมคาที่คลานไปข้าง ๆ ในใจเห็นพ้องกับคำพูดของฉือเยี่ยน
“คนต่อไป ฟู่หนิง”
ฉือเยี่ยนหันขวับกลับมามองเธอ “หนิงเอ๊ย เธอไปดีเถอะนะ ยันไว้ให้นาน ๆ หน่อยล่ะ!”
ฟู่หนิง: คำพูดของนายฟังดูเหมือนฉันกำลังจะไปตายอย่างนั้นแหละ
ฟู่หนิงขึ้นไปบนเวที นำเมคาที่ซ่อมเสร็จแล้วออกมา กระชับดาบยาวไว้ในมือ นี่คือดาบฟันม้าที่เธอทำการดัดแปลงร่างกายขึ้นใหม่ คมกริบไร้ที่เปรียบ
ลูเซียนเห็นดาบยาวเล่มนั้นแล้วก็อุทานออกมาด้วยความทึ่ง “ดาบดี!”