ตอนที่ 48 ชื่อตอนถูกลักพาตัวไปแล้ว

ฟู่หนิงควบคุมเส้นไหมทอง บีบอัดพลังมืดที่กระจายตัวเป็นกลุ่มหมอกเหล่านั้นให้รวมเป็นก้อนกลมเล็ก ๆ ก่อตัวเป็นทรงกลมขนาดจิ๋วทีละลูก เพียงแค่ขั้นตอนนี้ก็กินแรงอย่างยิ่งแล้ว เหงื่อเม็ดละเอียดค่อย ๆ ผุดซึมเต็มหน้าผาก ศีรษะเริ่มปวดหนึบขึ้นมาเล็กน้อย

“หนิงหนิง พอแล้วครับ โฮสต์จะทนไม่ไหวนะครับ” เสี่ยวปารีบเอ่ยเตือน

ฟู่หนิงดึงเส้นไหมทองกลับมา ลืมตาขึ้น หอบหายใจเบา ๆ ดวงตาดอกท้ออันชุ่มฉ่ำทอดมองไปยังชายหนุ่มที่พิงโซฟาหอบหายใจแผ่วเบาอยู่เช่นกัน

โม่ชิงเหยียนสะกดกลั้นอารมณ์ปรารถนาที่พลุ่งพล่านในดวงตาอย่างสุดความสามารถ สัมผัสถึงสภาพภายในห้วงสมุทรแห่งปัญญาแล้วม่านตาก็หดเล็กลง ห้วงสมุทรแห่งจิตของเขาสงบนิ่งขึ้นมาก

เมื่อมองฟู่หนิงที่มีสีหน้าเหนื่อยล้า ในใจก็สั่นสะท้านอย่างยิ่ง

ที่แท้ ฟู่หนิงต่างหากที่เป็นสาเหตุสำคัญในการหาทางร่วมมือกับฝ่ายกองทัพ