ตอนที่ 32 จริงด้วย พวกเราเป็นนักรบเมคานี่นา!

ฟู่หนิงมองพวกเขาฟันกิ้งก่าและสับกิ้งก่าด้วยสีหน้าพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ทุกคน ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองเป็นเมคานักรบเดี่ยว และยังมีเมคาให้ใช้อยู่น่ะ?

ฟู่หนิงเรียกเมคาสีแดงสลับเงินออกมาอย่างเงียบ ๆ

จากนั้นก็ยิงปืนใหญ่ใส่สัตว์อสูรดวงดาวไปหนึ่งนัด…

“เวรเอ๊ย! โคตรเท่!” ฉือเยี่ยนกระโดดไปด้านข้าง เขามองเมคาสีแดงที่ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหันจนตาแทบถลน

“ฟ่อ ฟ่อ!” กิ้งก่ายักษ์ดิ้นรนอยู่สองสามที สุดท้ายก็ล้มลงแน่นิ่งไป

คนอื่น ๆ นึกย้อนกลับไปตอนที่ตัวเองฟันมั่วซั่วเหมือนคนโง่เง่า…

“จริงด้วย พวกเราเป็นเมคานักรบเดี่ยวนี่นา มีเมคาอยู่นี่! จะเอามือเปล่าไปฟันหาพระแสงอะไรวะ!” ฉือเยี่ยนพลันตาสว่าง

“แต่ว่านะ เมคาสีแดงสลับเงินเครื่องนี้ ฉันเหมือนจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อน”

“เวรเอ๊ย! ผีเสื้อวอสนี!”