กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สู้ไม่ได้ก็หนี ฟู่หนิงให้เสี่ยวไป๋แจ้งโม่ชิงเหยียนว่าสัตว์อสูรดวงดาวระดับสูงปรากฏตัวแล้ว
“ฮือ ๆ!”
“พวกนายดูสิ ทำไมมันไม่ไล่ตามมาแล้วล่ะ?” เพื่อนนักเรียนคนหนึ่งหันกลับไปมอง
“เกิดอะไรขึ้นน่ะ? ดูเหมือนมันจะพุ่งเป้าไปที่เพื่อนร่วมชั้นมอร์คนเดียวเลยนะ?” คนของห้องสี่จำได้ว่าคนที่วิ่งหนีซัดโซเซอยู่บนพื้นคือคนในห้องของตนเอง
“เพื่อนร่วมชั้นมอร์ รีบอัญเชิญเมคาเร็วเข้าสิ!”
มอร์ เมย์ที่อยู่ในสภาพทุลักทุเลสุดขีดวิ่งไปข้างหน้าไม่ยอมหยุด ใบหน้าของเธอปวดแสบปวดร้อนอย่างยิ่ง ราวกับกำลังจะถูกกัดกร่อนอย่างไรอย่างนั้น พอได้ยินว่ามีคนบอกให้เธออัญเชิญเมคา เธอก็คิดด้วยความเคียดแค้นว่า ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ เห็นสภาพดูไม่จืดของเธอแล้วรู้สึกสะใจมากหรือไง?