ตอนที่ 233 คำว่ารักลวงคน

ตอนที่ 233 คำว่ารักลวงคน

อวิ๋นเซียงยื่นผ้าเช็ดมือสีม่วงองุ่นปักลายดอกติงเซียงผืนหนึ่งส่งไปให้ เมิ่งเยียนรับมาเช็ดคราบน้ำตาลที่ปลายนิ้ว ก่อนจะวางพักไว้ด้านข้างตามใจ

“ยามนี้เปิ่นกงในเมื่อกุมอำนาจเขตในพระราชวัง เรื่องราวผู้คนในวังหลังนี้ย่อมต้องกระจ่างแจ้งดุจฝ่ามือ มิเช่นนั้น วันหน้าหากมีจุดใดเลินเล่อสะเพร่าไปไม่ทั่วถึง จนกระทั่งเกิดภัยพิบัติขึ้นภายในเรือน เช่นนั้นเปิ่นกงมิละอายต่อการเป็นประมุขแห่งวังหลังนี้หรอกหรือ”

เมิ่งเยียนยิ้มบาง ๆ ดวงตางามเหลือบมองน้อย ๆ ตกลงบนใบหน้าของสาวใช้คนสนิทข้างกายตน

เมื่อมองสายตาอันกระจ่างใสของฮองเฮา รุ่ยจูก็รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย อดมิได้ที่จะก้มหน้าลงน้อย ๆ พึมพำเสียงเบา “บ่าวคิดว่า เรื่องเล็กน้อยเพียงนี้ มิคุ้มค่าให้พระนางต้องเก็บมาใส่พระทัยเพคะ”