เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 202 สายเลือด
ลู่ฮ่าวจือชั่วขณะนั้นนึกว่าตนเองฟังผิดไป เขาก้มหน้ามองดูเมิ่งเยียนที่อิงแอบอยู่แนบอก อดมิได้ที่จะเอ่ยถามอย่างลังเลว่า “เยียนเอ๋อร์ เมื่อครู่เจ้าพูดว่ากระไร มีเรื่องน่ายินดี… อันใดหรือ”
เมิ่งเยียนเงยหน้าขึ้น พวงแก้มขาวผุดผ่องแต้มประกายสีแดงระเรื่อ ยามต้องแสงสะท้อนจากประกายพลุไฟแลดูดั่งดอกพุดตานดอกหนึ่ง นางหยิกแก้มของลู่ฮ่าวจือเบา ๆ พลางหัวเราะร่า “แสร้งทำเป็นโง่งมอันใดกัน” พลางว่าพลางหลุบตาลงยิ้ม “ข้า มีครรภ์แล้ว!”
ตอนแรกลู่ฮ่าวจือไม่กล้าเชื่อหูของตนเอง เมื่อมองดูเมิ่งเยียนที่ก้มหน้าอมยิ้มแลดูอ่อนหวานงดงามจนมิอาจหาสิ่งใดเปรียบตรงหน้า จู่ ๆ จิตสำนึกของเขาก็พลันรับรู้ถึงสิ่งนั้น ในใจของเขาก็ราวกับท้องฟ้ายามราตรีประหนึ่งมีดอกไม้ไฟนับไม่ถ้วนระเบิดตูมตามขึ้นมา ความยินดีปรีดาหลั่งไหลบ่ามาราวกับระลอกคลื่น กลืนกินตัวเขาทั้งหมดไปในพริบตา
เขากระตุกริมฝีปาก ทว่ากลับมิอาจหัวเราะออกมาได้ มือใหญ่ทั้งสองข้างกุมหัวไหล่ของเมิ่งเยียนเอาไว้แน่น น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยถามขึ้นว่า “เยียนเอ๋อร์… เจ้าพูดจริงหรือ เจ้า เจ้ามิได้กำลังหลอกให้ข้าดีใจหรอกนะ”